بسکه جفا ز خار وگل

بسکــــه جفــا ز خار و گل دیـــــده دل رمیـــده ام

همچــو نسیم از این چمن پـــای و بیرون کشیده ام

شمع طــرب ز بخت مـــا آتش خـــانه ســـوز شـد

گشت بـــلای جـــان ما عشق بجـــان خـــریــده ام

حــــــاصل دور زنــــدگی صحبـت آشنــا بــــــود

تا تو زمـــن بـــریده ای من ز جهــان بـــــریـده ام

تا بکنــــار من بــودی بــود به جــا قـــرار مـــــن

رفتـــــی و رفت راحت از خــــــاطر رمیـــده ام

تا تــو مـــراد من دهــی کشته مـــرا فــراق تـــــو

تـــــا تو بـــدا من رسی مــن بخــدا رسیـــــــده ام

چون به بهار سر کند لاله ز خاک مـــــن بـــرون

ای گـــل تازه یــاد کـــــن از دل داغــــدیـــــده ام

یا ز ره وفـــا بیـــا یا ز دل رهــــــــــی بیـــــــــا

سوخت در انتظار تـــــــو جــان بلب رسیـــده ام