بهار است
بهـــار است و سامان و افغـــان ندارم
که رهـــی بسوی گلستـــــــان نـــدارم
تو دامن به خاکـــم فشانی ولــــــی من
شوم خاک و دستت ز دامــــان نـدارم
کـــه درمان دردم کنـــد چــون نبینـــم
طبیبی کـــز او درد پنهــــــان نـــدارم
من و تلاه شب کـــه با ختـــم آفتـــــاب
صلاح شــده سویـی بـــه میدان نـدارم
