تودانی تو

تـــــو دانی زچه جوهر آفریدی دل داغدار ما را

که هزاران لاله پوشید پس از این مزار مــــا را

چه کنم جز این که گـــویم بنگـــر به لطف بنگـر

دل گـــرمسوز ما را رخ شـــرمســــار مــــا را

ز سرشک نم فشانـــده به بنفشـــــــه راز دوری

کــــه زبوته هــــا بچینـــی گل انتظــار مـــــا را

چـــو نسیم آشنــائی ز کــدام ســــــو وزیــــــدی

تو کــه بیقــرار کردی همه لاله زار مــــــــا را

منـــم آن شکسته سازی که تــو ام نمی نـــوازی

چـــه فغان کنـــم زدستــی که گسستــه تار ما را

ز کویر جان سیمین نه گل و نـــه سبزه رویـــــد

دل رنگ و بــو پسندت چه کنـــــد بهــار مـا را