|
برو ای
سنگ دل!
برو مالک قلبم
برو ای دوست داشتنی!
که من..
..هنوز هم فرو ميروم
در قعر یک ابدیت
- تا انتهای چشمهایت که همه
چیزم بود-
آنهاي که مرا از من گرفت
..هنوز هم ادامه داده ام
به طرف رميده گی از خودم
- آنقدر دور-
که ديگر ممکن نيست
بخودم باز برسم!
هرگز!
از صلاح الدین جویا |
