اشعــار

نه در نژاد و قومیّت، باشد نشانِ سروری

تخــــم نفاق و کینه را مپـــاش گـــــــر هم وطنی

در میهنت  صفا بکــــار،اگــــر کــه تو هنروری

نفــــرت و عقــــده بزدا، ز ســـر زمین پــاک دل

حیف نبــــاشد کــــــه مدام در بحر کین شناوری؟

بـــــوی نفاق میرسد، گــــــاهی ز عمق واژه ات

سخن بگــو ز مهر و عشق ،اگر که تو سخنوری

جهان زنده گشت ز عشق،انسان بنده شد به عشق

دریغ و دردا که هنوز، ز رمز عشق، بی خبری

افغــــــان یا افغانسِتانی، نــــدارند از هــم برتری

نه در نـــــژاد و قومیت، بــــاشد نشــان سروری

ملت ز کـــــی تشکیل شده؟ ز فـرد فرد این وطن

قبایل، جــــزِ ملت اند، از ین دلیل، واضح تری؟

هــــزاره، تاجیک، پشتـــــون، ملـتِ افغانند همه

وقتـــی نبـاشند اینهـــــا، درین جهـــان تنـها تری

قــــــوم و قبـائلِ وطن،عــــزیز انــــــد، نزدِ خدا

پیش خـــــدائ من و تــو، تقواست، نشانِ بهتری

از عفیفه آرزو