اشعــار

راز هستی

این چـــــــه رازیست در این پهنه هستی

کــــه میبینم جهـــــان را غرق در پستی

عـــــدالـت نیست، انصاف رفتــه از یاد

شقــــاوت، ظلــــــم و جور بنموده بیداد

ز هـــر گوشه اش بلند است داد و فریاد

به هرکنج اش ضعیفی است چنگِ شیاد

چــــو فـــــریــــادی بــــرآرد دردمندی

گـــرفتــــارش کننــــد در سخت کمندی

چـــو مظلـــومی  بخـــــواهد حق ستاند

همینکـــه حق، بگـــــــوید، جان سپارد

نقـــــاب یاری و دوستی است به چهره

به زیری هرنقاب، خصمی است چیره

درون دل بکــــــاشتنــــد تخمـــــه کینه

به جــای مهـــر، قساوت است به سینه

ز خــــون ریــــزی و کشتـار ضعیفان

بشـــــد آبـــــــــاد کــــــاخِ ددمنشــــان

سکــــوت ومُهرِ خاموشی  به لبهاست

ز سنـگِ ترقــــــه، بشکستــه دلهاست

از عفیفه آرزو