اشعــار

ترنگ ساز

آمــــد و من نگفتمش ، گفتـــــه به قلب راز ماند

نــــور جبین خمیده شد، خانه ی فصل، باز ماند

از ره نــــور در رسیـــد ، گنبـــد تـــار من ندید

تــا که چـــراغ بر کشم، رفت و شب دراز ماند

جـــام ُراز نیـــاز را، تـــا بــه حضور ِ لب برم

لغــزش ِ پا شکست جام، دست ِ دل از نیاز ماند

گستره ی فـــراق و شب، فرش دل حزین گشت

هــوش به رنگ شب نمود، باز دل از نماز ماند

یار بشـــد، نــــوا برفت، عشق بشد، صفا برفت

زین همه سوز و سازه ، صرف ترنگ سازماند

از میر ظهورالدین شهیر