اشعــار

تکرار خاطره

امشب به پاس ِ نازک ِ مه قصه گقت پیر

                 از آرشیف ِ دیده ی بینای درد  ها

                            در تنگنای شب  ِ برزخی  مکید

                                    خون نظیف آن یل ِ سر پا برهنه را

با نیزه ها ی داغ گنه از قفا  زدند

               بر سینه پر شکاف ز بر خورده تیر قرن

                           امشب به پاس حادثه های ندیده  مُرد

                                     پیکر تراش عاطفه سالار ِ پیر قرن

امشب صدای خاطره ها دلخراش بود

               کز دل ربود خاطره های نجیب و شاد

                        سیلاب فاجعه ز تلاطم گذشته بود

                              نفرین ، سکوت عجز به دل پرورش بداد

معنا به بطن واژه سرازیر می نمود

           لب های گرم  ِلهجه ز تکرار گفته گشت

                    خشم آنقدر قدح به لب  زال سر کشید

                               کارام  ِ مغز ِصبر ، ز دل ها نهفته گشت

دل ها به یاد  ِماتم  ِآن روز های سرد

              دریای آ ب  دیده فرو ریختند ، باز

                       گرداب ها به گردیِ سرخ آب غم شد ند

                                فریاد ها شکست ، خم آهنگ گوش راز

امشب شکست ، شیشه ی  دل سنگواژه ها

             حتی به گوش، ساز ِ نفس خوش صدا نداشت

                       دل ها تنور قصه چو هیزم گرفت تنگ

                                 و ز تفت باد غصه نسیم  ِ هوا نداشت

از میر ظهور الدین شهیر