آفاق جلایربیگی هروی

 

آفاق جلایربیگی یکی از شعرای معروف هرات در ادبیات دری است که در عهد سلطنت سلطان حسین بایقرا زندگی می کرد. و دختر امیر علی جلایر است که با درویش علی برادر امیر علی شیر نوایی وزیر بادرایت تیموریان، که سمت کتابدار دربار را نیز داشت ازدواج نمود. آفاق سالهای را در بلخ مهد تمدن افغانستان کهن نیز سپری نمود، زیرا شوهرش مدتی در بلخ مقرر شده بود.

آفاق به تخلص (بیگی) و یا (بیگم هروی) شهرت داشت و از زنان ثروتمند عهد خود نیز بشمار میرفت. وی علاقه وافری به شعر و ادب و شعرا، نویسندگان و ادبا داشت و برای اکثر اهل ادب و هنر او خود معاش مقرر نموده و از سرمایه خود می پرداخت. او در هرات باستان و مهد شعر و ادب غالباً مجالس شعرا و ادبا را برگذار مینمود و خود نیز در آن سهم می گرفت.

در کتب (مرات الخیال) و ( تذکره الخوانین) آمده است که او در اوائل زندگی اش شراب نیز می نوشید اما بعد ها توبه نمود.

روزی در مجلس شهزاده بدیع الزمان فرزند سلطان حسین بایقرا حضور داشت و در آن مجلس، همه شراب نوشیدند ولی او را به نسبت توبه ای که کرده بود، دعوت به نوشیدن نکردند. او ازین وضع رنجیده وبیت زیرا را سرود:

من اگر توبه ز می کـردم ای سـرور سنهی

تو خود این توبه نکردی که بمن می ندهی