خواجه شهاب بیانی

 

خواجه شهاب ابن خواجه شمس الدین مروار متخلص به بیانی از شعرای درجه اول در بار سلطان حسین بایقراء می بــــاشد. پدر او نیز شخص فاضل و بدربـــــار سلطان مــــوصوف در سلــک وزرا به حســــاب میرفت.

در هرات تولـــد و در این خطه باستانی تربیه و نظر به استعداد و اهلیتی کـــه داشت در عهد سلطان بایقراء به کرسی های طراز اول جای گرفت و در اخیر امور رسمی را کنـــار گذاشته به کتابت قرآن پاک اشتغال ورزید او در سال 923  هجری قمری وفات و در مصلای هرات بخاک سپرده شد.

کتاب مونس الاحباب و مجموعه مراسلات از مرحوم بیانی است و طبق نوشته ی روضته الصفا  از شعرای درجه اول به شمار رفته و در قصیده و غــزل سرآمد روزگار خود بود او مثنوی دارد به نام خسرو شیرین و مثنوی دیگری در باره امیر تیمور نگاشته است.

قــــرار نـــوشته مجالس النفایس بیانی در حسن خط، انشـــاء ، شعر و مـــوسیقی از همــــه اقـــــرابش بلندتر بود.