استاد
خلیلی
استاد خليلي در
سال ۱۲۹۳
خورشيدي در باغ شهر آراي كابل ديده به جهان گشود. در سنين طفوليت
والدينش را از دست داد و در نيمه راه، تعليم را رها كرد. او سالهاي را
در كابل، كوهستان و بلخ گذرانيد. استاد در پست هاي اساسي زيادي در
دواير دولتي افغانستان در داخل و خارج از كشور كار كرد . در اوايل دهه
بيست خورشيدي به حيث معاون دانشگاه كابل به كار گماشته شد.
در سال
۱۳۳۰
رئيس مستقل رياست مطبوعات شد و در سال
۱۳۳۲
به حيث مشاور عالي سلطنتي در دربار محمد ظاهر شاه پذيرفته شد. در
سالهاي نخستين دهه
۵۰
به عنوان سفير كبير مدتي در عربستان سعودي و سپس در عراق مصروف خدمت
بود.
استاد
خليلي پس از كودتاي هفت ثور سفارت را ترك و مدتي در اروپا و امريكا به
سر برد. اما عشق وطن و وطندار دير آنجا نگذاشتش. استاد پس از آن به
پاكستان آمد و در كنار هزاران هموطن آواره اش، مسكن گزيد و در اين دوره
آثار زيادي از وي به نشر سپرده شد. استاد خليلي در مجموع
۶۲
اثر منظوم و منثور در عرصه هاي مختلف هنر، ادب ، سياست، فلسفه و عرفان
دارد كه بيشتر شان در داخل و خارج از كشور به طبع رسيده است. استاد
خليلی نام صاحب مرتبتي در ميان فارسي زبانان كشور همسايه ايران نيز كسب
كرده بود. چنانچه مقامات دانشگاهي و حلقه هاي ادبي آنكشور دوبار در طي
سالهای
۱۳۳۵ و
۱۳۴۰
از استاد خليلي دعوت نمودند و استاد مورد استقبال فراوان حلقه هاي
فرهنگي آن ديار قرار گرفت.
استاد خليل الله خليلی در بهار
۱۳۶۶
خورشيدی در شهر اسلام آباد پاکستان چشم از جهان فرو بست و به جاویدانه
گان پیوست. روح اش شاد باد