آزادی

اگـــــرامروز قلب جملگی شــادان و مسرور است

اگــــر اندوه از دلهای هر پیرو جـــوان دورســـت

اگــــر افسردگی گم گشتــــــه از شهرو دیار مـــــا

اگــــر شهر هری روزو شب زیبـــا و پر نوراست

 همــــه این هــــــا زفیض نعمت آزادگــــی باشـــد

 زفیـض نعمت پـــــر بــــــرکت آزادگـــــــی باشد

چمن هـــــا سبزوخــرم عندلیبان در چمن گــــویــا

بســاط خرمی گـــــردیــده در صحن وطن بـــرپــا

گـــــل و بلبل ببــاغ وسبــــزه ها در دامن صــحرا

سرود و بهجت از هــــر سوی آمــــــد دردیار مــا

دل اهل وطن این مـــوهبت مسـرورو شادان است

چمـن رنگ بهشت وهر طرف بینی چراغان است

چنین جشن وچـــــراغان بهرهرفرد وطن تبــریک

چنین فخـــــرنمایانش باهل علـــــم وفن تبـــــریک

به افراد غیورو راد مــــــردان تن به تن تبـــریک

چنین فرخنده ایامی بــــــرای مــرد و زن تبـریک

وطــن از حــــــادثات دور گردون در امــــان بادا

 نصـیب مـــــــــردم ما کامــیابی در جهـــــان بادا

خوشا آنـــکس که خدمت میکند او ازبـــــرای قوم

سرو جــــان را زفرط دوستی سازد فـــــدای قــوم

فنای خــــــــویش را خـواهد همیشه در بهای قــوم

نباشد غــــــافل از درد و فغـــــان و ناله های قـوم

برای قــــــوم ملت دوست دارو مهر بـــــــان باشد

براه خیرو بهبــــــود وطنــداران روان بـــا شـــــد

الهـــی ســــــربلنــد این ملت افغانستــــــان باشــــد

همیشه مــردم مــــــا نیکبخت و شـــادمان باشـــــد

ز روحــــــانی همیشه این دعــــا ورد زبان باشــد

که ملک ما زآفـات و حــــــــوادث در امان باشـــد

ترقی هــــــــای روز افزون بود دایم نصــیب مـــا

که تا آسوده گـــــــردد از جفـــا خلق نجـــیب مــــا

از آصفه احسان روحانی