زمان پیوند

بهـــــــار، جـــلوهء دلهــــای آرزومنــد است

جبین تُرُش مکن ای دوست، گاه لبخند  است

بـبین که گل به گلســـــتان چه نغز می خـندد

گرِه بر ابرویت ای نازنین کِی افکــــندست؟

ســحر ز بانگ خوش عندلیب می شــــــنوم

که: گُــل رســـــــــالهء زیبایی خـداوند است

ز قطره قطرهء بــاران امـــید و عـــشق دمــد

مـرا ز کلـک طبـــیعت  چکیده این پـند است

چرا شکفته نباشم؟ چو سنگ و چوب شکفت

که زندگی، چو ببینی، به  رشته یی بند است

نســـــیم بوی هــری آردم زطرف چمـــــــن

مــرا به اوبِه و چِشت و کروخ  سوگند است

ز من اگر نشــــنیدی ز باغبان بــــــــــــشنو

که: ای جــــدا شده یاران! زمان پیوند است!

از آصف فکرت