محترم شمس الد ین مسرور، هنرمند برازندهء کشورما که همه تلاشش در راه حفظ اصالت موسیقی افغانی بوده است

موسیقی در ذات  خود نوازشگر روان انسانها ست . تحقیقات و پژوهش های امروز این را به ثبوت رسانیده که حتا حیوانات و نباتات هم به موسیقی نیاز دارند. سلسلهء  قدامت  موسیقی با خلقت انسان مرتبط است که انسان همیشه از ترنمش محظوظ بوده است . به همین اساس است که موسیقی جایگاه ء ویژه و رفیع در بیان فرهنگ مردمان و کشور ها داشته و دارد که امروز آنرا موسیقی محلی و یا فلکلوریک می نامند . در کشور ما موسیقی محلی به نحوی دلپذیری بخش از فرهنگ عامیانه آنرا برجسته گی و رنگینی خاصی بخشیده است که بازتاب دهندهء احساس، عشق ، اعتقادات و باورها ، اخلاق  و در مجموع زندگی اجتماعی مردمان است . تنوع موسیقی محلی در کشور ما یک مسلهء دلچسپ دیگری است که خود غنامندی فر هنگی این مرز بوم را جالب و رنگینی بیشتر می بخشد. که در مناطق مختلف افغانستان موسیقی محلی به گونه های مختلف و متفاوت چه از نظر کار برد آلات  موسیقی و همچنان از نظر ریتم ها و میلودی ها وجود دارد که حین شنیدن  بی تردید دل شنونده را گرویده ء  خود می سازد . برای رشد و انتقال این امانت گرانبها از نسلی به نسلی بزرگمردانی با قبول زحمات فراوان تلاشهای را انجام داده اند که خدمات هر یک از آنها قابل قدر است .

یکی از این هنرمندان نامدار کشور ما ، مطربی چیره دست با انگشتان سحر انگیز ، شخصیتی که نتنها تلاش ها و زحماتش موجب رشد موسیقی فلکلوریک کشورما گردیده بلکه  در زمینه حفظ بهترین  پارچه های قدیمی فلکلوریک کار های مثبتی را انجام داد است. فعالیت هنری این فرهخته ء هنری نه تنها موجب درخشش هنر موسیقی داخل کشورما شده بلکه در سفر های هنری که به کشورهای مختلف داشته اند به همه مهارت تمام تلاش ورزیده اند تا موسیقی فلکلوریک افغانستان را به وجهه احسن آن معرفی نماید. این رامشگر دلباختهء موسیقی که بشترین قسمت از عمر خود را وقف خدمت در راه موسیقی کرده ، محترم شمس الدین مسرور، است که از سال  1344 خورشیدی مامور رسمی رادیو افغانستان شد. مایه های ذوقی و ابتکار شخصی اش در عرصهء موسیقی او را نتنها محبوب قلوب اهل دل ساخت  بلکه  زمینه خوبی شد برای معرفی و افتخار موسیقی کشورما .

بقلم فضل الرحیم رحیم خبرنگار آزاد